چرا باید مراقبه کنیم؟

چرا باید مراقبه کنیم

مراقبه کردن شیوه‌ای است که افراد از طریق آن می‌توانند به آرامش بیشتری دست پیدا کنند و روند زندگی خود را بهبود بخشند. ولی دقیق چرا باید مراقبه کنیم؟ مراقبه چه مزیت‌هایی دارد؟در ادامه به طور کامل دلایل و مزایای مراقبه کردن را به شما عزیزان می‌گوییم.

مراقبه چگونه روی ما تاثیر می ‌گذارد؟ مراقبه دو نوع اثر روی ما دارد؛ یکی اثر روانی و دیگری اثر جسمی که در ادامه هریک از این اثرات را به شما خواهیم گفت.

اثرات روانی:

  • افزایش انسجام امواج مغزی، که در واقع این هماهنگی در فعالیت مغز باعث افزایش قدرت، بهره هوشی و خلاقیت خواهد شد.
  • کاهش اضطراب، تحریک پذیری و افسردگی، افزایش قدرت یادگیری، تقویت و حافظه، رسیدن به ثبات فکری و احساسی.
  • کمک به افزایش خلاقیت در افراد

اثرات جسمی:

  • کاهش میزان هورمون کورتیزول و لاکتات، که این دو ترکیب شیمیایی در اثر استرس در بدن آزاد می‌شوند.
  • کاهش رادیکال‌های آزاد که آن‌ها می‌توانند موجب آسیب به بافت‌های بدن شوند. پیری زودرس و بیماری‌های گوناگون هم نتیجه فعالیت رادیکال‌های آزاد است.
  • کاهش میزان کلسترول که در نتیجه سبب کاهش احتمال بیماری‌های قلبی خواهد شد.
  • کمک به ترک اعتیاد
  • سبب افزایش طول عمر
  • کاهش دردهای مزمن
  • کاهش دردهای ناش از سندرم پیش از قاعدگی
  • افزایش تمرکز.

همه‌ این‌ها اثرات مثبتی هستند که مراقبه کردن در بدن ما ایجاد می‌کند.

cover img

مواردی که در هنگام شروع مراقبه باید رعایت کنید

در ادامه به نکات مهم هنگام شروع مراقبه می‌پردازیم.

  • نظم و ترتیب در زمان، مکان و تمرین از اهمیت بالایی برخوردار است:

نظم ذهن را عادت می‌دهد تا با حداقل تاخیر سرعت فعالیت‌های خود را به میزان زیادی کاهش دهد. متمرکز کردن ذهن کار سختی است؛ زمانی که فرد قصد تمرکز کردن دارد، ذهن هم می‌خواهد پرواز کند. همان طور که در پاسخ به یک محرک خارجی ثابت همیشه یک بازتاب شرطی همراه آن وجود دارد، ذهن هم در زمان و مکان ثابت راحت تر از سرعت خود می‌کاهد.

  • بهترین زمان برای مراقبه:

بهترین زمان برای مراقبه کردن سحرگاه و هنگام غروب و بین ساعت ۴ تا ۶ صبح است. در این ساعات آرام و ساکت بعد از خواب و استراحت، ذهن درگیر فعالیت‌های روزانه نیست و ذهن شما در آرامش نسبی قرار دارد. در این ساعات ذهن از نگرانی‌های مادی و معنوی رها شده است؛ بنابراین به سادگی قالب می‌پذیرد و بدون تلاش مضاعف، تمرکز زیادی به وجود می‌آید.

  • سعی کنید برای مراقبه، اتاقی مستقل در نظر بگیرید:

اگر این کار برایتان ممکن نیست، قسمتی از اتاق را می‌توانید به وسیله پرده جدا کنید و به دیگران اجازه ورود به آن قسمت را ندهید. فقط این مکان باید برای مراقبه به کار برود و باید از دیگر ارتعاشات و فرکانس‌ها و ارتباطات تهی شود. هر صبح و عصر باید در این مکان عود بسوزانید.

  • افزایش ارتعاش:

برای مراقبه کردن شما باید به حالت چهار زانو راحت بشینید و ستون فقرات خود را صافن نگه دارید، اما آن‌ها را منقبض نکنید. این نوع نشستن به ایجاد ثبات ذهنی و تمرکز شما کمک می‌کند. همچنین لازم است که طوری بنشینید که انرژی روانی شما بتواند بدون مانع از بخش پایین ستون فقرات به سمت بخش بالای سر به خوبی حرکت کند.

قرار دادن پاها در حالت پادماسانا، حالت کلاسیک نیلوفری ضرورتی ندارد. هر حالت نشسته‌ای به صورت چار زانو می‌تواند بدن شما را در وضعیت محکمی قرار دهد و یک مسیر انرژی مثلثی شکل برای شما درست کند.

انرژی ترجیحا باید کنترل شود نه این که در تمامی جهات پراکنده شود. هرچه تمرکز شما بیشتر و عمیق تر شود، سرعت سوخت و ساز بدن و امواج مغزی و تنفس هم کاهش می‌یابد.

  • تنفس خود را آگاهانه تنظیم کنید:

برای مراقبه کردن ابتدا باید به مدت ۵ دقیقه به شکل شکمی نفس عمیق بکشید تا اکسیژن به مغزتان برسد و سپس تنفس خود را تا حد نامحسوسی آرام کنید.

  • به ذهنتان اجازه دهید که به این طرف و آن طرف برود:

درست است که ذهن پرواز می‌کند، اما سرانجام با تمرکز پرانا، متمرکز می‌شود.

  • یک نقطه کانونی برای خود در نظر بگیرید:

افرادی که منطقی‌تر هستند باید کانون را در فضایی بین ابروها برای خود در نظر بگیرند که به آن آجنا چاکرا می‌گویند. افرادی هم که احساسی تر هستند باید این نقطه کانون را در وسط سینه در شبکه قلب تصور کنند که به آن آناهاتا چاکرا می‌گویند. در ضمن یادتان باشد که هیچ گاه نقطه کانونی خود را تغییر ندهید.

تمرکز بر روی یک شی خنثی:

اگر شما از دسته افرادی که از مانترا استفاده می‌کنید، آن را به شکل ذهنی تکرار کنید و این تکرار را با تنفس خود هماهنگ کنید. اگر کسی مانترای مشخصی نداشته باشد، می‌تواند از “ام” استفاده کند. اگرچه که تکرار ذهنی قوی‌تر و موثرتر است اما اگر فردی احساس خواب آلودگی در خود داشته باشد، می‌تواند مانترا را با صدای بلند تکرار کند. یادتان باشد در مراقبه کردن هیچ گاه مانترای خود را عوض نکنید.

» انجام مدیتیشین چقدر زمان می‎ برد؟

برای شروع مراقبه ابتدا با زمان ۲۰ دقیقه اقدام کنید و به تدریج آن را به یک ساعت برسانید. اگر چه ممکن است با لرزش بدن مواجه شوید، اما آن را کنترل کنید و انرژی خود را در درون خود حفظ کنید. اگر روزی نیم ساعت مراقبه کنید، در نهایت قادر خواهید بود که با آرامش و قدرت معنوی با زندگی خود در همه نوع شرایطی روبرو شوید.

دلیل انجام مراقبه:

ذهن ما به طور مداوم با خود مشغول گفتگو است و اتفاقات گذشته را برای خود بازآفرینی می‌کند و آن‌ها را به شکل بهتری نمایش می‌دهد و دوباره کنار هم می‌گذارد. برای آینده برنامه ریزی می‌کند و جنبه‌های منفی و مثبت هر چیزی را بررسی می‌کند. با آرام کردن هوشمندانه گردش‌های مداوم ذهن، گفتگوی درونی و تمرکز روی اشیا مثبت و شورانگیز، می‌توانیم حالت‌های روانشناسی را برای خود شناسایی کنیم و به یک زندگی مفیدتر دست یابیم.

از راه مراقبه کردن، افراد شاهد بازی‌های ذهنی خود می‌شوند. در مراحل اولیه همان گونه که شاهد ظاهر شدن مداوم نفس درون خود هستیم، در این حالت نمی‌توانیم کار بیشتری به جز به دست آوردن درک آن انجام دهیم. پس از مدتی بازی‌های نفس عادی می‌شوند و کم کم آرامش را برای خود ترجیح می‌دهیم در نهایت ذهن با انگیزه وخالص‌تر خواهد شد. وقتی نفس مهار می‌شود، می‌توان انرژ‌ی‌ها را به صورت سازنده‌تری برای رشد فردی و خدمت به دیگران به کار ببریم.

فواید مراقبه

در ادامه مطلب برای شما از فواید مراقبه خواهیم گفت تا بیشتر با آن آشنا شوید:

  • بالا رفتن عزت نفس:

در ابتدا مدیتیشین ما را توانا خواهد کرد در این که با خودمان ملاقات کنیم، گپ و گفت بزنیم و دوست شویم. ما باید خودمان را همان گونه که هستیم، پذیرفته و در نهایت در آغوش بگیریم. به زودی درمی‌یابیم که که شک‌ها، ناامنی‌ها یا حتی ترس‌های ما واقعا سطحی هستند و اعتماد، شان، کرامت و ارزش خود را بیشتر و بهتر درک می‌کنیم.

در مرحله‌ بعدی همان طور که خودمان را پذیرفتیم و مشتاق محبت و عشق ورزی به تمام جوانب وجود خود هستیم، شاید با تعجب به باور عمیق تری در خود برسیم. به این موضوع برسیم که اشتباه به ما گفتند که که شایسته و لایق این که شاد و خوشبخت باشیم، نخواهیم بود.

لازم است به این باور برسیم که به اندازه کافی خوب هستیم و با این کار به صورت ناخودآگاه به اصلاح عیب درونی خود برسیم. ما می‌توانیم مهربانی و محبت را جایگزین انکار خود و عدم عزت نفس کنیم تا زمانی که چنین شکی به عشق تبدیل شود.

شما به کمک مراقبه کردن، روی نقاط ضعف و کاستی خود کمتر تمرکز خواهید داشت. کشف این تعامل ما را از مرحله تمرکز بر خود به تمرکز روی دیگران رهنمون می‌سازد.

cover img

  • عشق ورزی به خود با کمک مراقبه:

سعی کنید تمرکزتان را معطوف به قلبتان کنید و همان طور که دم می‌گیرید، برای خود احساس کنید که قلبتان گشوده شده و انعطاف می‌گیرد. همان طور که بازدم می‌کنید، تنش و فشار را رها کنید. اکنون تصویری از خودتان وارد قلبتان کنید و نام خود را تکرار کنید. سپس به آرامی و با ملایمت در قلب خود آن را حفظ کنید. در سکوت تکرار کنید که ” من از خود ناباوری آزاد شده ام تا خوشبخت و شاد باشم و همه چیز را مطابق با میل و نفع من باشد.

به نفس کشیدن در قلب خود همچنان ادامه دهید و خود را با عشق در آغوش بگیرید و این کلمات را تکرار کنید. این کار باعث می‌شود که عشق و قدردانی عمیقی از خود در وجودتان شکل بگیرد.

هنگامی که احساس آمادگی کردید، نفس عمیق بکشید و مراقبه کردن را به اتمام برسانید و برنامه و فعالیت‌های روزانه خود را دنبال کنید. شما باید آن کسی باشید که رویای خود را در سر دارید و همیشه برای خود می‌خواستید که باشید. با هرموفقیتی به خود اعتبار و ارزش دهید. خودتان را دلیل اصلی  تمام موفقیت‌ها و هدف‌هایتان بدانید.

مراقبه به همراه گفتگو با خداوند:

شما برای مراقبه می‌توانید حرف‌های مثبت زیادی بزنید تا انرژی زیادی به شما باز گردد.

 ای خدای مهربان، نمی‌دانم با چه زبانی و با چه بیانی شکر تو را به جای بیاورم، نمی‌دانم به خاطر کدامین نعمت هایم تو را سپاس گویم، که هرکدام از نعمت‌های تو موهبتی بی نظیر است. زبان من از شکر آن قاصر و کوتاه است. به یاد می‌آورم که من تک سلولی بسیار ناچیز و بی مقدار بودم که در برابر عظمت و بزرگی این هستی، حتی به حساب نیز نمی آمدم و … . ( ادامه در ویدئو کلیپ مراقبه در اینستاگرام استاد عرشیان)

 
 
 
 
 
View this post on Instagram
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

A post shared by گروه بین‌المللی عرشیان (@arshian.international.group)

 

 

در هنگام مراقبه چه اتفاقی برای مغز ما می‌ افتد:

در حالت معمولی، ذهن دائمان در حال گفتگو با خود، تجزیه و تحلیل در درون و محیط اطرافمان است. این امر زمان و مکان محدود و مشخصی ندارد و دائم به گذشته یا آینده در حال حرکت است. در هنگام مراقبه کردن، به تدریج گفتگوی درونی کمتر می‌شود و در نهایت به سکوت منجر می‌شود.

در تحقیقات علمی و حتی عکاسی MRI روند مغز را که در حالت طبیعی دارای امواج بتا است، متوجه موضوعی شدند. این که با انجام مدت زمان ۲۰ دقیقه به تدریج امواج بتا کاهش می‌یابد و به حالت آلفا می‌رود. در واقع امواج قرمز و زرد که نشانگر امواج بتا هستند در هنگام مراقبه به امواج آبی که همان آلفا هستند، تبدیل شده است.

  • مراقبه از نظر علمی چه جایگاهی دارد؟

برخی از روانشناسان از طریق مراقبه راهکارهای موثری در کاهش استرس و همچنین افزایش مثبت گرایی، نظم شخصی، الگوهای سالم خواب و حتی افزایش تحمل درد در بیماران خود به کار می‌برند. به عنوان مثال در یک مطالعه‌ ۸ هفته‌ای روی مراقبه کردن، سطح اضطراب شرکت کنندگان کاهش یافت. علاوه بر آن ثابت شد که مراقبه می‌تواند علائم اختلالات اضطرابی مانند فوبیا و اضطراب اجتماعی و رفتارای وسواسی را هم تسکین دهد. مراقبه همچنین کاربردهای مناسبی در درمان افسردگی و آلزایمر هم دارد.

cover img

ما در این مقاله به موضوع مراقبه پرداختیم. این که چرا باید مراقبه انجام دهیم و چه فوایدی برای ما دارد. همچنین درباره نکاتی که باید در هنگام مراقبه رعایت کنید هم صحبت کردیم. شما می‌توانید مراقبه را از مدت زمان ۲ دقیقه شروع کنید و به تدریج زمان آن را افزایش دهید. هرچه زمان مراقبه بیشتر شود، ذهن شما آرام‌تر می‌شود و بیشتر به درون وجودی خود پی خواهید برد. در ادامه دعوت می‌کنیم مقالات زیر را مطالعه کنید.

به اشتراک گذاری

2 Comments

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *