احترام به شخصیت خود و دیگران

همه ما دوست داریم به عنوان فردی قابل احترام شناخته شویم. این نیاز درونی، بخش قابل توجهی از عزت نفس و اعتماد به نفس ما را به خودش اختصاص داده است. اما گاهی احساس می‌کنیم که تلاش‌هایمان برای تبدیل شدن به یک فرد محترم و قابل احترام راه به جایی نمی‌برند. اینجا است که باید به دنبال ریشه‌های این ماجرا در وجود خودمان بگردیم.

در این گفتار به موضوع احترام به خود و دیگران می‌پردازیم و به دنبال چند راهکار برای افزایش احترام به خودمان می‌گردیم. اگر احساس می‌کنید دیگران آن‌طور که باید به شما احترام نمی‌گذارند، تا پایان این ماجرا با ما همراه باشید.

به محض اینکه احترام گذاشتن به خود را آغاز می‌کنی، احترام دیگران را به خود جلب خواهی کرد.

philosophers

روفوس، فیلسوف رمی

» نیم نگاهی به احترام (هست و نیست آن)

«احترام» تبصره‌ای قانونی نیست که اگر کسی آن را در حق شما یا دیگران رعایت نکرد از او به دادگاه شکایت کنید. اما از آن طرف، چیز کمی هم نیست. احترام، گزینه‌ای اخلاقی است که همه ما خواسته یا ناخواسته برای دریافت آن دست به تلاش می‌زنیم؛ مثلا درس می‌خوانیم چون می‌خواهیم به عنوان فردی تحصیل‌کرده، تحسین و احترام دیگران را برانگیزیم یا کار می‌کنیم تا به عنوان عضوی فعال در جامعه، مورد احترام دیگران باشیم. در این میان، پرداختن به دو نکته را نباید از یاد ببریم:

  1. باید به خودمان احترام بگذاریم

اولین کسی که باید یاد بگیرد که به ما احترام بگذارد، خودمان هستیم. وقتی خودمان این گزینه اخلاقی را در مورد شخص خودمان روا نداریم، نباید از دیگران انتظار داشته باشیم که به ما و خواسته‌هایمان احترام بگذارند.

  1. نمی‌توانیم از دیگران احترام را گدایی کنیم

احترام، چیزی نیست که پول بدهیم و آن را بخریم. حتی احترام، چیزی نیست که توقع داشته باشیم دیگران آن را در حق ما روا بدارند. اطرافیانمان یا تمام کسانی که ما را می‌شناسند و حتی نمی‌شناسند وظیفه ندارند به ما احترام بگذارند. اما نکته‌ای جالب در این میان نهفته است. هر انسانی در وجودش عنصر پنهان احترام را دارد و از این منبع درونی برای ارزش‌گذاری روی دیگران و خودش استفاده می‌کند.

وقتی ما با رفتارها و گفتارمان تحسین دیگران را برمی‌انگیزیم ناخودآگاه روی این عنصر درونی تاثیر مثبت می‌گذاریم و قابل احترام می‌شویم. در نتیجه، در مورد موضوع احترام هم مثل تمام کارهای بزرگ و کوچکی که در جهان جاری هستند، مسئولیت برداشتن قدم اول با خودمان است.

» چگونه به خودمان احترام بگذاریم؟

میان چاپلوسی و احترام واقعی، مرز بسیار باریکی وجود دارد. کسانی می‌توانند حساب چاپلوسی و احترام را از هم سوا کنند که قبل از همه، اول به خودشان احترام بگذارند. چند پیشنهاد زیر به شما کمک می‌کنند تا در مسیر احترام به خودتان سریع‌تر گام بردارید.

  1. برای خودتان وقت بگذارید

خیلی از ما وقتی به زندگی‌مان نگاه می‌کنیم، با تصویر خوشایندی روبه‌رو نمی‌شویم؛ نه اینکه اوضاع مالی‌مان افتضاح باشد یا خدای ناکرده خودمان یا کسی از نزدیکانمان بیمار باشند. در واقع، این تصویر ناخوشایند جلوه می‌کند چون وقتی به آن خوب نگاه می‌کنیم، خودمان و چیزهایی که دوست داریم در اولویت‌هایی بسیار پایین قرار گرفته‌اند.

هر روز وقتمان به کار کردن، توجه به خرده فرمایش‌های رئیس یا مشتری‌مان، کلنجار رفتن با هیولاهای پول‌خواری که از ناکجا آباد سرشان به زندگی‌مان باز می‌شوند و تلاشی پیوسته برای حضوری گرم در خانواده سپری می‌شود. توجه کنید، تمام این کارها عالی و تحسین برانگیز هستند اما مشکل این است که تمام وقت ما را می‌خورند و چیزی برایمان باقی نمی‌گذارند.

اگر می‌خواهیم همیشه سرحال و با نشاط باشیم باید وجود خودمان را به رسمیت بشناسیم و برای خواسته‌هایمان – هر چند کوچک – احترام قائل شویم. بنابراین، کمترین کاری که می‌توانیم برای احترام به خود انجام دهیم، پیدا کردن یک وقت خالی کوتاه و اختصاص دادن تک‌تک‌ ثانیه‌های آن به خودمان است.

دانش به تو قدرت می‌بخشد، ولی شخصیت به تو احترام می‌دهد.

Bruce-Lee

بروس لی
  1. هر روز کنجکاوی خود را شارژ کنید

وقتی احساس خودارزشمندی‌تان را تقویت می‌کنید به شکلی مستقیم به خودتان احترام می‌گذارید. یکی از راه‌های ساده برای تقویت این احساس، یادگیری است. همیشه چیزی وجود دارد که از یاد گرفتن آن احساس خوبی در وجودتان شعله‌ور می‌شود. تمام عزمتان را جزم کنید تا دست‌کم روزی ۱۵ تا ۳۰ دقیقه را برای یاد گرفتن آن کار جدید زمان بگذارید.

وقتی پیوستگی این ۱۵ دقیقه‌های کوچک را حفظ می‌کنید، احساس فوق‌العاده‌ای در وجودتان پدیدار می‌شود. گذشته از این، بدون اینکه زیر فشار قرار بگیرید در کاری که دوست دارید به تسلط می‌رسید. رسیدن به این تسلط، احساس خود‌ارزشمندی را در وجودتان بالا و بالاتر می‌برد و برای خودتان بیشتر از گذشته احترام قائل خواهید شد.

  1. خودتان را دست‌کم نگیرید

گاهی در زندگی، مرز میان مودب بودن در مقابل دیگران و دست‌کم گرفتن خودمان بسیار کمر‌نگ می‌شود. در این هنگام شاید زیر بار انجام کارهایی برویم که اصلا علاقه‌ای به آنها نداریم یا به خاطر تعارف با دیگران به کمتر از حق خود رضایت دهیم. اگر خودتان را دوست دارید نباید در حق خودتان چنین کاری را انجام دهید. باید در عمل نشان دهید که برای خودتان و توانایی‌هایتان احترام قائل هستید.

مثلا به کمتر از دستمزدی که باید برای تحویل دادن یک پروژه بگیرید قانع نشوید، به کمتر از مکانی که باید در آن زندگی کنید رضایت ندهید. حتی اگر قرار باشد به این دلیل یک موقعیت شغلی را از دست دهید یا مکانی ارزان‌تر را از گزینه‌هایتان حذف کنید، باز هم ارزش و احترامی که به خودتان می‌گذارید بسیار مهم‌تر از تمام شغل‌ها، آدم‌ها یا مکان‌هایی است که شما و حق‌تان را دست‌کم می‌گیرند.

  1. افراد پیرامونتان را گلچین کنید

بخش زیادی از نظر ما در مورد خودمان به افرادی که با آنها ارتباط داریم بستگی پیدا می‌کند. اگر پیرامونمان سرشار از آدم‌های منفی باشد، کم‌کم حسمان نه تنها به خودمان بلکه به تمام چیزهای زندگی، تیره و تار می‌شود. در آن صورت، قید خیلی از چیزهای خوب در زندگی‌مان را می‌زنیم که احترام به خودمان، کوچک‌ترین آنها به شمار می‌رود. تا جایی که می‌توانید دایره افراد زندگی‌تان را از آدم‌های مثبت، امیدوار و پر از انگیزه تشکیل دهید.

اگر نزدیک‌ترین افراد به شما در دام افکار و گفتار منفی گرفتار شده‌اند، سعی کنید به شکلی غیر مستقیم آنها را به رنگ خودتان دربیاورید. اگر انجام این کار از توانتان خارج بود دست‌کم چند فیلتر ذهنی روی گوش‌هایتان نصب کنید تا هر سخن و فکر منفی‌ای نتواند سرش را زیر بیندازد و وارد ذهنتان شود.

https://arshiyan.com/blog/wp-content/uploads/2020/04/frequency-banner.gif

  1. به خودتان و توانایی‌هایتان احترام بگذارید

وقتی خودتان را دربست قبول داشته باشید، احساس قدرتمندی وجودتان را دربرمی‌گیرد که احترام، یکی از آنها است. البته اشتباه نکنید. این که خودتان را قبول داشته باشید هیچ دخلی به خودشیفتگی مزمن ندارد.

منظور از قبول داشتن این است که خودتان را با وجود ضعف‌ها، اشتباه‌ها، کاستی‌ها، زمین خوردن‌ها، سوتی دادن‌ها و چیزهای بسیاری از این دست، دوست داشته باشید و جایی برای بلند شدن، یاد گرفتن و از نو امتحان کردن باقی بگذارید. در این صورت، وجودتان سرشار از آرامش و اعتماد به نفس می‌شود و حس احترام را در دیگران بر می‌انگیزانید.  

وقتی از این که فقط خودت هستی خرسند باشی و خود را با کسی مقایسه نکنی یا رقابت نداشته باشی، همه به تو احترام خواهند گذاشت.

Laozi

لائوتسه

 

  1. با خودتان روراست باشید

دروغ گفتن به خودتان عاقبت خوبی ندارد. چون این کار اصلا قابل انجام نیست. هیچ‌کس نمی‌تواند به خودش دروغ بگوید. البته شاید بتواند تظاهر کند چیزی برایش مهم نیست یا اصلا اهمیتی به آن نمی‌دهد اما در اعماق وجودش به خوبی می‌داند که اوضاع از چه قرار است. روراست بودن با خودتان، نه تنها احترام گذاشتن به خودتان است، بلکه مسیر حرکت رو به جلو را برایتان هموار می‌کند.

وقتی بی‌خود و بی‌جهت به جاده خاکی نزنید، سر خودتان را شیره نمالید و مسیر پیش رویتان را تا انتها ادامه دهید، چیزی معنادار به زندگی‌تان نفوذ می‌کند و حتی شاید به روشنی احساس کنید که بعد از سال‌ها کمی بزرگ‌تر – البته از نظر ذهنی – شده‌اید.

  1. به خودتان برسید

تصور کنید دو نفر با دو ظاهر کاملا متفاوت روبه‌روی شما ایستاده‌اند. یکی از آنها اضافه وزن دارد، لباس‌های چروک و نامرتبی پوشیده است و ژولیده به نظر می‌رسد و دیگری جسم برازنده‌ای دارد، لباس‌هایش اتو کشیده و مرتب هستند و شیک به نظر می‌رسد. اگر قرار باشد از دور به احترام درونی آنها به خودشان نمره بدهید چقدر احتمال داشت که فرد ژولیده نمره کامل را بگیرد؟ در واقع، این احتمال خیلی به صفر نزدیک است.

به یاد داشته باشید که ظاهر شما و اهمیتی که به خودتان و سلامتی‌تان می‌دهید یک اقدام عملی برای نشان دادن میزان احترامی است که برای خودتان قائل هستید. اگر می‌خواهید نزد دیگران و خودتان محترم باشید باید جسمتان را پاس بدارید و از این گنجینه که وظیفه حمل روحتان را بر عهده دارد به خوبی محافظت و مراقبت کنید.

» راه و چاه احترام به دیگران

اولین تاثیر مثبت احترام گذاشتن به دیگران به خودمان باز می‌گردد. به زبان ساده، ما با محترم شمردن حق دیگران در بسیاری از زمینه‌ها به خودمان، درکمان، منطقمان و قدرت تحلیل‌مان احترام می‌گذاریم. احترام به دیگران فقط این نیست که به هنگام داخل یا خارج شدن از مکانی یک خروار تعارف را تکه پاره کنیم. شاید بزرگ‌ترین احترامی که می‌توانیم به دیگران بگذاریم در درک تفاوت‌ آدم‌ها نهفته باشد.

گذشته از تفاوت‌های ظاهری، هر انسانی مجموعه‌ای از علاقه‌های شناخته شده و ناشناخته را در وجودش به نمایش می‌گذارد. وقتی می‌توانیم خودمان را فردی قابل احترام تصور کنیم که قبل از همه به تفاوت‌های دیگران و چیزهای مورد علاقه‌شان احترام بگذاریم. البته پر واضح است که علاقه‌مندی دیگران تا زمانی محترم شمرده می‌شود که به حق انسان‌های دیگر برای زندگی در آرامش، آسایش و امنیت تجاوز نکند.

وقتی علاقه دیگران، مرز آسایش و آرامش دیگر انسان‌ها را در خطر قرار ندهد نباید خودمان را فردی عاقل‌تر از آنها به حساب بیاوریم و چیزهای مورد پسندمان را به آنها تحمیل کنیم.

» احترام، فقط یک میوه است، مراقب درخت باشید

به طور خلاصه، مسیر جاری شدن احترام در زندگی ما از درون خودمان شروع می‌شود به دیگران می‌رسد و دوباره از دیگران به سمت خودمان بازمی‌گردد. یادتان باشد، تجربه محترم بودن یکی از میوه‌های درخت عزت نفس و خودارزشمندی است. اگر خودتان را دوست داشته باشید و برای خودتان ارزش قائل شوید، گوی درخشان وجودتان نورانی‌تر می‌شود و احساس احترام را از قلب دیگران دریافت خواهید کرد.

  • نظر شما چیست؟
  • آیا آن‌طور که باید به خودتان احترام می‌گذارید؟ این کار را چطور انجام می‌دهید؟

به اشتراک گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *