چگونه با دیگران ارتباط برقرار کنیم؟

انسان‌ها پیچیده‌ترین موجودات خلق شده هستند که در ۹۰ درصد مواقع از الگوهای رفتاری بسیار ساده‌ای استفاده می‌کنند. همه ما دوست داریم که مورد توجه قرار بگیریم، به ما احترام بگذارند و دوستمان داشته باشند. دوشادوش این خواسته‌ها از دورویی، دروغگویی و دغلکاری خوشمان نمی‌آید و خوش نداریم کسی سرمان را کلاه بگذارد یا ما را دست‌کم بگیرد. این‌ها و موارد دیگری از این دست، الگوهایی هستند که با بازشناسی و آگاهی از آنها می‌توانیم به ایجاد رابطه سازنده با دیگران دلخوش باشیم. در این گفتار به دنبال هشت قِلِق ساده اما بسیار کاربردی می‌گردیم که قرن‌ها است در مسیر ساخت رابطه‌های مستحکم با دیگران، امتحان خود را پس داده‌اند. دوست دارید آنها را امتحان کنید؟

هیچ چیز بیشتر از دوستی واقعی در این زمین ارزش ندارد.

توماس آکویناس

» دیگران را با نقد خود به رگبار نبندید

نقد کردن دیگران و کارهایشان کار بسیار ساده‌ای است. کافی است یک نکته منفی – البته منفی از نظر خودمان – را در آنها ببینیم، انگشت اتهام و سرزنشمان را به سمتشان نشانه برویم و هر چه در پرده ذهنمان نقش می‌بندد را نثار آنها کنیم. این کار یک فایده و دو ضرر دارد؛ فایده آن این است که حرف‌های نگفته‌مان راه گلویمان را نمی‌بندند و پس از گفتن و تحویل دادنشان به طرف مقابلمان یک نفس راحت می‌کشیم! و اما از ضررهایش برایتان بگوییم:

  1. فرصت برقراری ارتباط سازنده با دیگران را از دست می‌دهیم

انتقاد، تلخ است. هیچ‌‌کس در دنیا وجود ندارد که از او انتقاد شود و حالش همچنان عالی باشد. حتی اگر در ظاهر، خودش را فردی با جنبه نشان دهد باز هم جایی در اعماق وجودش احساس بدی خواهد داشت. وقتی با دستان خودمان این تلخی را به کام دیگران فرو می‌کنیم، نباید انتظار داشته باشیم که آنها در برخوردهای بعدی به ما لبخندی از سر دوستی و مهربانی بزنند. کسانی که مورد انتقاد ما قرار می‌گیرند خاطره آن سخنان تلخ را به وجود ما گره می‌زنند. در نتیجه، اگر خودمان به فکر نیفتیم و راهی برای ترمیم این ماجرا باز نکنیم فرصت ایجاد ارتباط سازنده با آن فرد یا افراد را از دست می‌دهیم.

  1. با انتقاد ما آب از آب تکان نمی‌خورد!

برخی با این دیدگاه که انتقاد زبانی یا عملی آنها می‌تواند چهره جامعه را اصلاح کرده و به آن رنگ و رویی تازه بدهد، هر جنبنده‌ای که در کوچه، خیابان، بانک، بقالی و حتی صف نانوایی ببینند را آشکار و نهان به باد انتقاد می‌گیرند. با خودشان هم خیال می‌کنند که کار خوبی انجام داده‌اند و حال جامعه با سخن نیش‌دار آنها بهتر شده است! این در حالی است که انتقاد کردن مساوی با خراب کردن است و از هیچ خرابه‌ای آبادانی سبز نمی‌شود.

 اگر به دنبال ایجاد تغییر در جامعه هستید، اول از درب «درک کردن» وارد شوید. خودتان را جای دیگران بگذارید، اختلاف‌های فکری را بپذیرید و با عینک کسانی که آنها را نمی‌شناسید به دنیا نگاه کنید. در آن صورت، لب به گفتن بسیاری از سخن‌ها نمی‌گشایید و با این کار، خودتان را به فردی عزیز در میان مردم و اطرافیانتان تبدیل می‌کنید. یعنی کسی که همه به دنبال ایجاد ارتباط سازنده با او هستند و برای برداشتن قدم‌های بعدی زندگی‌شان به ردپاهای او می‌نگرند.

همیشه به یاد داشته باشید که دیگران – و البته خودتان – تشنه تایید شدن هستند. این بار سعی کنید به جای انتقاد کردن، نکته‌ای مثبت از طرف مقابلتان پیدا کرده و آن را به اطلاع خودش برسانید. تاثیر واژه‌هایی که در این ماجرا استفاده می‌کنید از تمام انتقادهای عالم بیشتر است.

» به دیگران آنچه را که می‌خواهند بدهید

البته اشتباه نکنید. منظور ما این نیست که گوش به زنگ یک اشاره از سوی دیگران باشید تا بتوانید هر چه گفتند را بر دیده گذاشته و به یک فرد «چشم بگو» تبدیل شوید. منظور ما این است که به دیگران چیزی بدهید که در ورای تمام خواسته‌های رنگارنگشان نهفته است؛ یعنی «احساس مهم بودن».

همه ما دوست داریم در زندگیمان فرد مهمی برای خودمان و دیگران باشیم. این ماجرا به ما احساس مفید بودن می‌دهد و برای برداشتن قدم‌های بعدی، زانوهایمان را سرشار از انرژی می‌کند. به همین دلیل، برای ایجاد ارتباط سازنده با دیگران باید کاری کنیم که با رفتار و کلاممان در دیگران احساس مهم بودن را به وجود بیاوریم. اما چگونه؟ برایتان خواهیم گفت.

  • چیزی برای تمجید، تشویق و قدردانی از دیگران پیدا کنید

می‌خواهید در قلب دیگران جا داشته باشید؟ دلتان می‌خواهد دیگران برای دو دقیقه نشستن در کنار شما لحظه شماری کنند؟ می‌خواهید راز بزرگ ایجاد ارتباط سازنده با دیگران را یاد بگیرید؟ دوست دارید احساس مهم بودن را در قلب دیگران بکارید؟ رسیدن به تمام این اهداف، کار بسیار ساده‌ای است. تنها کاری که باید بکنید، تشویق کردن دیگران، پیدا کردن نکته‌های مثبت در آنها و آوردن آن نکته‌ها جایی پیش چشم آنها است. به زبان ساده، شما باید به دیگران بگویید که کارشان – هر چند بسیار کوچک – چقدر عالی بوده و آنها چه نکته‌های مثبتی در شخصیت، مهارت و رفتارشان دارند. البته مراقب باشید. نباید این کار را با تملق و چاپلوسی انجام دهید. چون نه تنها خیلی زود لو می‌روید بلکه تاثیر آن بسیار منفی‌تر از انتقاد خواهد بود!

 تشویق صادقانه دیگران و تشکر از خدمات ریز و درشت آنها، صدها برابر بیشتر از انتقاد کردن یا ایراد گرفتن می‌تواند در دیگران تغییر ایجاد کند. کارآفرین‌ها و انسان‌های بزرگ، کسانی که میلیون‌ها نفر با علاقه برایشان کار می‌کردند و از پیشروهای صنایع بزرگ بودند مانند: «اندرو کارنگی»، «راکفلر»، «لینکلن» و … از همین راز استفاده می‌کردند. آگاهی یافتن از این راز، بسیار ساده بود اما نکته مهم، عمل کردن به آن است. باید از خودمان بپرسیم که آیا می‌توانیم برای یک روز هم که شده به جای نقد کردن و ایراد گرفتن از زمین و زمان، به دنبال راهی برای سپاسگزاری و تشویق کردن اطرافیانمان بگردیم؟

مردم هیچ وقت اهمیت نمی‌دهند که تو چقدر می‌دانی تا زمانی که بدانند تو چقدر اهمیت می‌دهی.

john-c-maxwell

جان سی. مکسول

» به جای آنکه به دنبال جلب علاقه دیگران باشید واقعا به آنها علاقه‌مند شوید

نکته جالبی که باید در مورد دیگران و البته خودمان بدانیم این است که ما قبل از هر کسی، عاشق خودمان هستیم. حتی اگر این واقعیت را در ظاهر قبول نکنیم در نهایت تمام مسیرها به علاقه ما به خودمان باز می‌گردند. با این اوصاف، سخت‌ترین کار دنیا این است که بخواهیم علاقه دیگران را از خودشان برداشته و به سمت خودمان متوجه کنیم.

اگر به دنبال ایجاد ارتباط سازنده با دیگران می‌گردیم نباید توپ علاقه‌مندی را به زمین دیگران بیندازیم. بلکه باید خودمان بازی را حتی به تنهایی، شروع کنیم. برای این کار به جای توقع داشتن از دیگران برای جلب محبت و علاقه، خودمان باید بدون اینکه کسی از ما بخواهد آنها را دوست داشته باشیم و آن را در عمل نشان دهیم. اجازه بدهید نمونه‌ای از رفتارهای فردی که برای دوست داشتن و علاقه‌مند شدن به دیگران تلاش می‌کند را برایتان مثال بزنیم:

  • او همه اطرافیانش، مغازه‌دارها، کارمندان و همکارانش را به اسم می‌شناسد و به هنگام رویارویی با تک‌تک آنها به گرمی حال و احوال می‌کند
  • هر بار از کسی به دلیل یک ویژگی خاص و مثبت قدردانی می‌کند و این کار را با نهایت صداقت انجام می‌دهد
  • چیزهای مورد علاقه اطرافیانش را به یاد دارد و در زمان مناسب آنها را با یک اتفاق خوشحال کننده – هر چند بسیار کوچک – غافلگیر می‌کند
  • به دیگران احترام می‌گذارد
  • وسط حرف کسی نمی‌پرد
  • ایرادگیر نیست، غر نمی‌زند و لب به انتقاد نمی‌گشاید؛ در عوض به دنبال یک نکته مثبت در عملکرد شما می‌گردد و وجودتان را سرشار از انرژی و انگیزه می‌کند.
  • و…

خودتان را جای اطرافیان این فرد بگذارید. آیا می‌توانید چنین انسانی را دوست نداشته باشید؟ بنابراین، اگر می‌خواهید دوستتان داشته باشند و پل‌هایی فولادی میان خودتان و دیگران بسازید، صادقانه و واقعی به دیگران علاقه‌مند باشید.

» اخم را به جزیره‌ای دور افتاده تبعید کنید

چند بار در روز لبخند می‌زنید؟ آیا برای لبخند زدن منتظر یک بهانه درست و حسابی می‌مانید و به این راحتی‌ها لبخندتان را به کسی نشان نمی‌دهید؟ یکی از ساده‌ترین، مسری‌ترین و کارسازترین راه‌ها برای ایجاد رابطه سازنده با دیگران، لبخند زدن است. البته خیلی‌ها از قصد این کار را انجام نمی‌دهند. اجازه بدهید چند مورد از دلیل‌های این افراد را برایتان قطار کنیم:

  • فکر می‌کنند که با بی‌دلیل لبخند زدن، خودشان را فردی سبک و بی‌وقار نشان می‌دهند
  • لبخند زدن را مساوی با میدان دادن به دیگران در نظر می‌گیرند
  • فکر می‌کنند که با لبخند زدن، اُبُهت و اقتدارشان زیر سوال می‌رود و دیگر کسی حرفشان را نمی‌خواند
  • و …

لبخند زدن رایگان است. هیچ کس تا به حال روی این کره خاکی به خاطر لبخند زدن پولی از جیبش نپرداخته است. لبخند بزنید. البته گوش به زنگ باشید که لبخندهای زورکی خیلی زود لو می‌روند!

  • یک نسخه ساده برای کسانی که لبخندشان نمی‌آید!

‌ برای اینکه لبخند زدن برایتان به چیزی عادی و جزوی از شخصیتتان تبدیل شود می‌توانید وقتی با خودتان تنها هستید بی‌دلیل لبخند بزنید. در واقع باید نقش یک انسان شاد را بازی کنید. فقط کافی است یک بار این کار را امتحان کنید تا با چشم خودتان ببینید که چطور لبخند از روی لبانتان به درون قلبتان ریشه می‌دواند و در قلبتان گلستانی از شادی را برپا می‌کند. یادتان باشد که شادی به چیزهایی که داریم یا نداریم، کسی که هستیم یا نیستیم یا کاری که می‌کنیم بستگی ندارد. شادی، ماجرای شیوه نگرش ما به آنها است. پس شاد باشید و زندگی‌تان را بسازید.

هیچ چیزی خوب یا بد نیست. فکر ما است که آن را چنین می‌کند.

شکسپیر

» دیگران را با اسم صدا بزنید

اسم انسان‌ها زیباترین صدایی است که در گوششان می‌پیچد. وقتی کسی اسمش را می‌شنود گوش‌هایش تیز می‌شود و تمام آنچه که در اطرافش می‌گذرد را متوقف می‌کند تا ببیند چه کسی و به چه علتی او را صدا زده است. اگر سودای ایجاد ارتباط سازنده در سرتان پیچیده است افراد را با نامشان صدا بزنید. با این حساب، شاید زحمت حفظ کردن نام افراد زیادی را به جان بخرید اما با همین کار ساده، کلیدی به دست می‌آورید که قفل قلب و ذهن آنها را باز می‌کند. حتی می‌توانید این کار را به هنگام چت کردن هم انجام دهید. تنها زمانی که این کار را امتحان کنید متوجه ابعاد گسترده این اقدام کوچک می‌شوید.

» به دیگران گوش دهید

گوش دادن کاری است که در طول روز آن را به خوبی انجام می‌دهیم؛ اما اشتباه نکنید! ما به دیگران گوش نمی‌دهیم. بلکه تمام توجهمان به حرف‌هایی است که خودمان می‌زنیم یا به شکلی برایمان مهم هستند. به دنبال این ماجرا وقتی کسی حرف می‌زند به جای اینکه واقعا به حرف‌های او گوش دهیم مدام در ذهنمان به دنبال ساختن جواب‌هایی دست‌اول به طرف مقابلمان هستیم. این رفتار، در نقطه مقابل ایجاد ارتباط سازنده با دیگران است. اگر می‌خواهیم میان خودمان و دیگران پل‌هایی چند بانده بسازیم باید سکوت کردن را تمرین کنیم و گوش دادن را یاد بگیریم.

» صحبت کردن در مورد خودتان را تمام کنید

بیشتر ما وقتی چانه‌‌مان گرم می‌‌شود فقط در مورد خودمان صحبت می‌کنیم. از چیزهایی که دوست داریم یا نداریم می‌گوییم و خاطرات برخورد با آدم‌های مختلف یا سفر کردن به مکان‌های متفاوت را برای دیگران تعریف می‌کنیم. غافل از آنکه این ماجرا هیچ کمکی به ایجاد ارتباط سازنده با دیگران نمی‌کند.

اگر می‌خواهیم ارتباطی عمیق و پایدار با دیگران بسازیم باید به جای صحبت کردن در مورد چیزهایی که خودمان دوست داریم موضوع‌های مورد علاقه آنها را کشف کرده و درباره‌شان صحبت کنیم. چون همان‌طور که قبلا گفتیم، دیگران عاشق خودشان هستند و از حرف زدن در مورد چیزهایی که دوست دارند لذت می‌برند. اگر در این میان، کسی را پیدا کنند که پابه‌پای آنها در مورد چیزهای مورد علاقه‌شان حرف بزند و به سخنانشان گوش ‌دهد سر از پا نمی‌شناسند.

دوستی یک فرصت نیست بلکه مسئولیتی دلپذیر است.

Khalil-Gibran

جبران خلیل جبران

» اشتباه دیگران را همچون چماق بر سرشان نکوبید!

گاهی دیگران درست جلوی چشم ما دچار اشتباه می‌شوند. شاید این اشتباه‌ها خیلی کوچک – در حد اشتباه ادا کردن یک واژه – یا خیلی بزرگ – در حد از دست دادن میلیاردها تومان سرمایه – باشند. در هر دو صورت، اگر به دنبال ایجاد رابطه سازنده یا حتی حفظ آن هستید نباید اشتباه آن فرد را مدام بر سرش بکوبید یا او را در میان جمع مورد سرزنش قرار دهید.

البته انجام این کار به ویژه وقتی که بخشی از پیامدهای این اشتباه، دامن شما را هم فرا می‌گیرد بسیار سخت خواهد بود؛ اما همین نقطه، مکانی است که می‌توانید با خودداری، مدیریت درست و خرج کردن کمی سیاست آن را به یک موقعیت سازنده تبدیل کنید که از دل آن فرصت‌های فراوانی برای آینده شکوفا می‌شوند.

https://arshiyan.com/blog/wp-content/uploads/2020/08/shadi-product.gif

» شما معمار رابطه‌های خود هستید

رابطه ما با آدم‌های اطرافمان و مدیریت کردن ماجرایی که در گیرودار هر روزمان رخ می‌دهند یکی از الماسی‌ترین مهارت‌های انسانی ما است. هر چقدر که در این مهارت کارکشته‌تر شویم، شادتر، آرام‌تر و سرزنده‌تر زندگی می‌کنیم و اطرافیانمان هم به جای تنش و ناراحتی رو به سوی جاده آرامش و شادی بیشتر قدم بر می‌دارند. یادتان باشد چیزی که جهان را تغییر می‌‌دهد و ما را به شاهراه فولادی‌ترین را‌بطه‌ها تبدیل می‌کند، قدمی است که برای تغییر خودمان برمی‌داریم.

»‌ تجربه شما چیست؟

شما از چه راهی برای ساختن رابطه‌ای قدرتمند و ارزشمند میان خودتان و دیگران استفاده می‌کنید؟ ما را به خواندن حداقل یکی از آن راه‌ها مهمان کنید.

به اشتراک گذاری

One Comment

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *